Simla Sunay yazdı.. Çocuklar ölüyorsa katil herkestir

- SİMLA SUNAY -
Bugün iki eli daha doğan bir ahtapotum ben. 

Bu yüzden bir yasımız da yok bizim. Yas için münhasıran masumiyet gerekir.  Yas da bir özgürlükmüş.

İsyandayım!

Sözcüklerim bitti sanıyorsunuz. Okurlarım öldüğü için nefesim de duracak sanıyorsunuz.  Mutlu ve eğlenceli hikâyeler yazarak hayatımı sürdüreceğimi sanıyorsunuz.

İsyanım beni katil bir çocuk kitapları yazarı olarak kendi evime hapsetmenizedir.

Ölümlerle ölmediğimiz için daha da vuruyorsunuz. Daha da. Daha da.

İki taraftan atıldığı için ölüyor çocuklar.  Kalleşçe.  Kurşundan bir bölge inşa ettiniz.  Zehri bütün ülkeyi sardı. Kurşun zehirlenmesinden ölüyoruz biz.  Bize de böyle nişan aldınız.

Beyazı görmüyorsunuz da hangi bayrağın renklerini göndere çekiyor, hangi renkleri başınıza bağlıyorsunuz. Beyaz olmadan, hangi renk sizi temsil edecek? Hangi dağ sizi koruyacak rüzgârdan? Hangi ev sizi ısıtacak? Beyaz olmadan. Hangi kitabın sayfasını bulacağız biz?

Siyahın üstüne yazıyorum.  Siyahın ve siyahın.

İsyandayım! Çünkü ben bütün çocukları sağ salim istiyorum karşımda.  Ne anneliğim ne kadınlığım utandırıyor sizi.  Barışı anneler kuracak öyle mi? Yerde yatan Melek mi?

Nuh da öldü,

Melek de,

Beklemeyin.

Yasımı istiyorum ey devlet! Yas tutmak benim hakkım.

Ben kafiyeli cümleler verecektim onlara, siz önüme 61 ölü çocuk koydunuz.  Konuşamaz ölü çocuklar. Soramaz.

Tek bir yeminim var, asla alışmayacağım vahşetinize!  Çocukları asarken kırdığınız kalem elimde.

Kan rengimi değiştirdiniz.  Ben yeni bir renk bulacağım ölü çocukların vurduğu bir sahilde.  Sahi siz neredeydiniz onlar ülke sularında boğulurken?

Özgür medeniyetini hendek mimarlığıyla kuran ey taraf, çocukları neden kalkan yaptınız? Onlar bir yapı malzemesi gibi düşerken duvarlardan. Ölü.  Sizlerin özgürlük dediği tek dişi kalmış bir canavar. Tarih size öğretti. Ölerek olacak bu iş. Öyle mi? Ölmek bir emir iki tarafa da. Çocuklara bu emiri kim verdi?

Hayır. Hayır. Hayır.

İsyanımı duyuyor musunuz? İki elim yok benim. Bana siz verdiniz 122 eli. Bu 122 elle yazacağım ben şimdi. Sözcüklerim bitti sandığınız anda.  Bir ahtapot gibiyim.

Kitap tutmayan çocuk ellerini hangi müzenize koyacaksınız? Kemik. Kemik.

Meclisin içinden çıkıp tanklara yerleşen ey devlet! T.C. kimlik numaramdan başka bana bir bakış ver. Onurlu olsun. Yasımı ver.

Nedenini sormayacağım. Çocuk ölümlerinin nedeni yoktur. Çocuk ölümleri üzerine hiçbir medeniyet kurulamaz. İnsanın kanıdır bayrağı.  Çocuk kanından kendinize bayrak biçmeyin.

Okulları kalkan yaptınız ey taraf, okulları karargâh yaptınız ey taraf.

Çürüyüp de kendi bedenimle yazayım diye bekliyorsunuz da. Yok. Yok. Yok.

Çocuklar ölüyorsa katil herkestir!  Katiller çürür mi?

122 elim var benim ve gelip de alnınıza yazacağım o barışı. Her aynaya baktığınızda bilin ki beni çocuk yazarı değil de çocuk katili yaptığınızı okuyacaksınız kendi alın yazınızdan. Ona da kader diyecek misiniz?

122 elim yakanızda. Yasımı istiyorum.

Simlâ Sunay 
Mimar, Çocuk kitapları Yazarı

Hiç yorum yok :

Yorum Gönder

Başka Haber Designed by Templateism.com Copyright © 2014

Blogger tarafından desteklenmektedir.